آنان كه همه چيز دارند

مگر تو را

به سخره مي‌گيرند

آنان را

كه هيچ ندارند

مگر تو را!

هر كودكي

با اين پيام

به دنيا مي‌آيد

كه خدا

هنوز

از انسان نوميد نيست.

خدا به انسان مي‌گويد:

شفايت مي‌دهم از اين رو كه آسيبت مي‌رسانم

دوستت دارم

از اين رو كه مكافاتت مي‌كنم.

آنان كه فانوسشان را

برپشت مي‌برند،

سايه‌هاشان پيش پايشان مي‌افتد!

ماه

روشني‌اش را

در سراسر آسمان

مي‌پراكند

و لكه‌هاي سياهش را براي خود نگه مي‌دارد!

كاريز خوش دارد خيال كند

كه رودها

تنها براي اين هستند

كه به او آب برسانند!

خدا

نه براي خورشيد

و نه براي زمين

بلكه براي گل‌هايي كه برايمان مي‌فرستد،

چشم به راه پاسخ است.